در عـجـبم! اگر موذن ِ خـوش الـحـان ِ مسجد ِ نزديك ِ خانه ي مـا، واقف بود كه با هر نوبت سـر دادن ِ صدايش در بلـندگـو ، چه لطـف ِ بزرگي نـصـيـب ِ خـواهـر و مـادرش مي گـرداند، آبـا بـاز هـم مـوذن باقي مي ماند؟!! hhhhhhhhhhhh P.s: اين روزها دلم هواي نمــاز كرده! از آن جور نمازها كه در مسجدالحرام مي خوانديم! يادش به خير، نمازهاي طولاني صبح(!) ... چه لذتي داشت خوابيدن در آن يك ربع كه سايرين ثواب ذخيره مي كردند! متمئنن در آن لحظه من بيشتر در چشم خدا بودم تا آن سايرين ! §p.: من روزها به ديدن ابلـيس مي روم، شبـها دلم براي خدا تنگ مي شود . (مهدي استخر)
+ پنجشنبه 24 اردیبهشت1388 ---- ایـ ـزد بـانـ ـوی گـ ـورسـتـآن |