اينايي رو كه گفتم، تا وقتي از شهرت دورت نكنن نميفهمي...نميفهمي...نميفهمي               

يادنوشت 1: واقعا شهر ِ من كجاست؟

...و اما ميريم سراغ اون سوالي كه اول گفتم بايد جواب بدي، يادت نره ها!!...من جواب ميخوام:

شما زندگي تو يه شهر كوچيك با يه خونه خيلي بزرگ رو ترجيح ميدي؟

نميدونم چرا، ولي به محض اينكه گوشيو قطع كردم، مامانم پرسيد: چي شده؟ گفتم : هيچي....شروع كرد به بيتابي....نتونستم نگم! گفتم: مامان چيزي نيست، دايي عباس ديشب تصادف كرده

همينو گفتم و ..............خودت ديگه ميتوني بقيشو حدس بزني.

ميدونين...تا حالا چندين نفر از من پرسيدن چرا اسم اينجا رو گذاشتم گورستان!...حالا ميخوام بگم چرا.

داييم آدم دوست داشتني بود...خيلي مظلوملنه رفت، هميشه جاي خاليشو حس ميكنيم، بعد از فوتش ديگه فاميل ِ مادريم اون شور و شوق سابق رو نداره...شايد باور نكني، ولي ديگه كسي حتي جرئت خنديدنو هم نداره...با رفتنش همه چيز تموم شد...از بازي حكم چهار نفره بين دختر و پسرهاي فاميل گرفته، تا عروسيهاي آنچناني و حتي ديد و بازديدهاي عيد و گشت و گذارهاي سيزده به در. نه اينكه اجباري باشه ها.نه.ديگه كسي حال و حوصله اينكارا رو نداره.

... تا قبل از اين وقايع، من از قبرستون بدم ميومد...اسم قبرستون حالمو بد ميكرد...اگه صد سالي يه دفعه اونم به اصرار مامانم ميرفتيم سر خاك ِ مرده ها، كلي بداخلاقي ميكردم...يه جورايي، هم ميترسيدم، هم چندشم ميشد....كوچيكتر كه بودم، موقع راه رفتن خيلي مراقب بودم تا پامو رو سنگ قبري نذارم...از مرده ها ميترسيدم!..وقتي سر يه خاك منتظر بودم تا مامانم فاتحشو بخونه به تنها چيزي كه فكر نميكردم، اين بود كه اين آدمي كه اين زير خوابيده يه روزي زنده بوده.! اگه فك و فاميلهاي مرده ميخواستن رو لباسم گلاب بپاشن، سريع دستمو ميگرفتم جلو لباسم و با حركت ِ سر ميگفتم: از گلاب خوشم نمياد، يا اگه كار از كار گذشته بود، پشت مامانم قايم ميشدم تا بوي گند !ِ گلاب نگيرم!...تو قبرستون به هيچ عنوان حاضر نبودم شيريني يا خرما يا حلوا كه به عنوان خيرات بودو بخورم...حتي نميدونستم كدوم سوره قرآن رو بايد برا مرده بخونم!

ولي بعد از مرگ داييم، از اين رو به اون رو شدم. شب اولي كه اون به سرمنزل ابديش رفته بودو، خوب يادمه...همه دختر/پسرهاي خاله هام و داييهام، سر ِ خاكش مونديم...كلي قرآن خونديم تا صبح تنهاش نذاشتيم..چيزي كه خنده دار ِ اين بود كه من حتي به اين جور چيزها اعتقادي نداشتم.ولي وقتي قرآن ميخوندم، خودم آروم ميشدم...نميتونستم باور كنم كه داييم ديگه تموم شده، حس ميكردم اون هم داره به اندازه ما، شايدهم بيشتر زجر ميكشه...برا همينم با تمام وجودم براش قرآن ميخوندم.بله...اينطورياس...اونقدر همه چيز يه دفعه عوض شد كه يه مدتي به هرچي كه راجع به اون دنيا ميشنيدم اعتقاد پيدا كرده بودم، (دوست دارم شماها هم بدونين، ولي نه حالا)...باور ميكني اگه بگم آرزويي كه حاضر نبود پاشو تو گورستون بذاره، سال تحويل ِ سال ِ قبلو تو گورستون بود؟؟  نه فقط من، همه برادرام، همه خاله هام، همه فاميلم....عجب تاثير گذاره وقتي اونجا ميگي" يا مقلب القلوب و الابصار"...اونجاس كه ميفهمي دنيا خيلي بي ارزش تر از اونيه كه فكر ميكردي...وقتي به جاي خنده و بوسه دم ِ سال تحويل بزني زير گريه، ميفهمي مرگ يعني چي!!!

مرگش نه تنها رو من، رو همه تاثير گذاشت...آخه جوون بود و سالم...همه پيش خودشون گفتن اگه مردن اينقدر سريع و راحت...پس ممكنه برا هر كدوممون اتفاق بيفته!...همه حساب كارشونو كردن...مثلا خود ِ من، نماز خون شدم(البته بودم ولي نه اينجوري) داييم هميشه بهم ميگفت: از من به تو نصيحت يا شايدم وصيت، تو زندگيت هر چيو كه از دست ميدي، مهم نيست..نمازتو نگه دار!

 اينقدر اين مرگ و (بعضي ديگه از اتفاقاي مسخره زندگيش ، كه شايد يه روزي اونا رو هم گفتم) تو ذهنش تاثير گذاشته كه حتي اسم وبلاگشو هم گذاشته گورستان!

از اينجا به بعد ميخوام يه كمكي(نخوني komak، بخون kamak) وبلاگمو، گورستوني كنم....پس اگه دوست داري راجع به گورستون و مرگ و غم بدوني(جدی نگیر...شوخی بود..منو چه به مرگ!!!) من وضيفه""آخه زری واقعا تو از کجا فهمیدی وضیفه رو وظیفه مینویسن؟...تو آیکیوت حیف بیای دانشگاه ما!!!!) وظیفه دارم تا به تو بگم:

" به گورستان خوش آمديد! "

چند روز پيش، برادرم داشت به يه مجله قديمي نگاه ميكرد، كه يه تيكه كاغذ پاره شده پيدا كرد و گفت: "بيا اين مخ ِ كار ِ تو"......تو اون كاغذ كهنه اين شعر پاييني نوشته شده بود، شعر از شاعر ِ تواناي كشورمون،"فريدون مشيري" ست......خودم خيلي ازش خوشم اومد، برا همينم دلم نيومد شماها اونو نخونين:

يه دوستي دارم كه مثل مهدي ما 22 بهمن به دنيا اومده البته1364…نكته جالبش اينه كه برادرش هم دقيقا با من تو يه روز به دنيا اومده(منهاي سال تولد)....عجب!!!!

خلاصه مطلب، آقاي محترم به جاي اينكه روز تولدشو بمونه خونه و خواهرشو شام ببره بيرون و زرنگي كنه از خواهرش كادو بگيره، پاشده رفته قمصر….اونم با كيا؟؟؟ اوه اوه اوه…..من نميدونم آقا مهدي، ديگه كه نيستي(پا نشي فردا بيايا! همونجا بمون. من برات كادو نگرفتم ) …قسمت نشد بهت كادو بدم….!!!....ايشاالله اگه زنده بودي، سال ديگه. در هر صورت دستت درد نكنه، هر موقع كه اين مطلبو خوندي به خاطرت بسپار تا تولدم علاوه بر كول ديسك و موبايل و كيف و عطرedu meghve و موبايل و....يه اسكنر هم بخري..اه...گفته باشم.(پررو تر از من كجا ديدين؟)

اينايي رو كه بالا گفتم، يه جورايي مخصوص خود برادرم بود...اينايي رو كه الان ميخوام بگم، عمومي ترن:

اصلا چرا به هم ديگه كادو ميديم؟؟

"كادو" ....اصل اين كلمه مربوط ميشه به دوره ملانصرالدين،!  اين آقا برا اينكه دل ِ خانومشو شاد  كنه يه "كاه دان" به اون هديه ميكنه..كم كم اين لغت ميشه "كاه دون" و در طول سالين دراز به "كادو "تبديل ميشه....!!!

اصولا آدما به هم ديگه كادو ميدن، تا به هم ثابت كنن همديگرو دوست دارن...تا به هم ثايت كنن به فكر هم هستن....به نظرم لزومي نداره ، كادو خيلي گرون باشه...چون يكي از اصول كادو دادن، شاد كردن آدماس...بارها شده كه من خودم با كادوهايي شاد شدم كه اصلا ارزش مادي نداشتن...خيليا رو هم با كادوهايي شاد كردم كه اصلا قابل ذكر كردن نيستن...

آدما دو دسته هستن...:

^ دسته اول دوست دارن علنا به بقيه ثابت كنن كه دوسشون دارن، برا همينم تند تند كادو ميخرن...مثل داداشم...همه خوشحاليش اينه كه برا بقيه هديه بخره!!! خوب بقيه هم جلو اون معذب! ميشن..منكه جرئت ندارم يه چيز كوچولو برا اون يا خانومش يا پسرش ببرم..آخه خيلي رو اين چيزا حساسه

^ و اما دسته دوم، اونايي كه اصلا با كادو دادن و كادو گرفتن مخالفن..مثل يكي ديگه از برادرام...به تنها چيزي كه فكر كنم اهميت نميده هديه خريدنه!!....ترجيح ميده محبتشو يه جور ديگه نشون بده....

اصولا به نظر ِ من، آدم بايد ميانه رو باشه...چون بعضي وقتها دسته اول باعث ميشن تا آدم فكر كنه فقط با هديه ميشه محبتتو نشون بدي(اينا يه جورايي محبت رو ميخرن! !) و دسته دوم هم باعث ميشن تا تو فكر كني، طرف مقابل به تو اهميت نميده،،،

من خودم عاشق كادو دادنم البته بيشتر دوست دارم كادو بگيرم...يه خاله اي دارم كه ميگه آرزو از اون آدمهاييه كه بقيه دوست دارن بِهِش كادو بدم...راست ميگه، از بس خوشحال ميشم....اين خيلي مهمه ها..ديدين بعضيا رو، وقتي بهشون هديه ميدي، يه جوري برخورد ميكنن كه آدم از زندگي سير ميشه؟ بابا جون، يكي نيست به يارو بگه اينو برا تو خريده...بخند، تشكر كن، طرف رو ببوس، باز ِش كن....اينگار نه اينگار...عين ِ..!.نشسته و نگاه ميكنه...اه اه...بيخود نيست ميگن كادو دادن و كادو گرفتن يه جورايي شعور اجتماعي آدما رو نشون ميده!! همينه...

 تو چطور؟ دوست داري كادو بدي يا بگيري؟

  من از خريد بيزارم...به چندين دليل...1)كم حوصله هستم     2) تو خريد تخصصي ندارم   3) اون چيزيو كه ميپسندم با بودجم مطابق نيست    4) خيلي دير يه چيزي رو ميپسندم 

بيشتر چيزايي كه هديه گرفتمو داداشم بهم داده ولي اگه ليستي از هديه هامو بگم تو هم مثل من خندت ميگيره:

با ارزش ترين كادو: يه happy birthday  كه سپهر كوجولوي عزيزم، به سختي پشت تلفن بهم گفت(آخه تازه ميتونست حرف بزنه!)

قشنگترين كادو: يه كيف پول چرمين كه مهدي بهم داده

مسخره ترين: يه پستونك ِ زرد رنگ كه پسر عموم تولد 15 سالگيم بهم داد...برگشت گفت: چشتو ببند، دهنتو باز كن..من ِ ساده دل فكر كردم شكلاته....وقتي همه خنديدن تازه فهميدم چي شده!!! عكس اون لحظه رو دارم....!!!

غمناك ترين كادو: تبريك داييم برا قبولي دانشگاه ...همون شب برا هميشه از پيشمون رفت.

كاربردي ترين كادو: كتاب اصطلاحاتي كه زري امسال بهم داد....(حالا هي بگو 1500 كن، زريشو بيشترش كن)

گرون ترين كادو: ماكسيمايي كه بابام تولد 20 سالگيم بهم داد!!!

......اگه فكر كني، شايد تو هم همچين ليستي از كادو ها رو پيدا كني...

* تاريخچه كاه دون رو خودم ابداع كردم

* اگه خواستي برا من كادو بخري يا عطر بخر يا گوشي موبايل

* مهدي، تولدت مبارك

* عجب ماهيه بهمن....اين سومين تبريك ِ كه تو اين ماه ميگم!!!

* خواستم يه عكس خوشگل هم بذارم، ديدم الانس كه ديگه فحشم بدين.

* طولاني شد........so sorry!

Take care

Bye

خلاصه، اينا هميشه برام سوال بوده، هنوزم يه جورايي هست.!!!..چرا؟؟  ..خودم خوب ميدونم سوالام جواب ندارن...شايد بحثم تكراري باشه..ولي اگه شماي خواننده ي من ، يه مرد باشي...شايد بتوني بهتر كمكم كني و اگه خانوم باشي قطعا ميتوني حرفمو بهتر بفهمي!!!

الانه كه بزرگتر شدم، شكل سوالام فرق كردن...ديگه به تبعيضا نگاه نميكنم، به توجيهاتي كه در پي ِ تبعيضا ميان، توجه دارم!..نكته جالبش اينه كه اغلب اين توجيهات از طرف ِ آقايونه....!!!  بعضياش كه آخر خندس: زنها ناقص العقلن! خانوما احساساتين!  خانوما وابستن!  ...آره؟

يه بار يكي(زن داداشم) يه حرف قشنگي بهم زد

روشن‌فکرترين مردا، از عوام‌ترينشون مردسالارترن، چون مردها در نگاهشون به زنها دو دسته هستن...هر دو دسته به زن به چشم ِ يه جنس ِ خيلي با ارزش نگاه ميكنن..دسته اول نميخوان اين جنس ِ با ارزشو به بقيه نشون بدن(خودخواهن) و دسته دوم دلشون ميخواد اين جنس ِ ارزشمندو به رخ ِ همه بكشن!"...

خوب كه فكر كني ميبيني همين طوره!!

زري يه حرفي تو كامنتاي پايين زد كه من فهميدم خوب نگرفته چي ميگم...من ميگم دينمون راهو باز كرده برا اينكه عرفمون خيلي چيزا رو قبول كنه، بدون اينكه حتي معنيه اونا رو بدونه....من ميگم خيلي از گفته هاي دينمون برا الان نيست، برا اون موقعهاس كه عرباي بي فرهنگ، دخترها رو زنده به گور ميكردن.....آره، اين چيزا هميشه، همه جا بوده...مگه نه اينكه بالاخره يه عده اي پيدا شدن و فمينيسم رو به وجود آوردن؟....(كه ترجمه شد:فمينيسم يعنی انعطاف نشان دادن به زنان!) ...پس هميشه اين بحوث بوده..ميدونم...ولي دين ما سنگ ِ تموم گذاشته!!!........فقط يه مورد خيلي ساده رو ميگم:

 در آيين مسيح هيچ مردي حق نداره، همزمان با بيش از يك زن پيمان همسري داشته باشه!!   زرتشتيا كه ميگن: ازدواج فقط يه بار..(حتي طلاق هم ندارن!!!)  اسلام ميفرمايد: چهار زن عقدي و هرچند تا كه دلت ميخواد صيغه!!!!........

خلاصه، جونم بگه براتون، همه اينا باعث شده بود كه يه مدتي دلم نخواد دختر باشم....! وقتي ميديدم پسرها اين همه آزادن! اين همه راحتن! اين همه شادن.....(به كسي نگيا، ولي بهشون حسادت ميكردم!)...تا اينكه بزرگ شدم.......ديدم نه بابا، از اون خبرام نيست، مردها به زنها وابستن، اونم چه جوري!!!!! عمرا بتونن بدون ماها زندگي كنن...يه بارهم يه جمله اي شنيدم كه ميگفت "زني كه نهايت تلالش اينست كه مثل مردها بشود، بلند همت نيست."

تازشم يه كم كه فكر كردم متوجه شدم بدبخت تر از مردها، موجود رو اين كره خاكي نداريم(ببخشيدا...جون ِ آرزو به دل نگير، شوخي بود!!!!)....ميدوني چرا؟؟؟ نه؟ نميدوني؟ ميدووووووووني...آخه بايد بتونن با ماها سر sar كنن!!!!!

* درسته كه دختر بودن، خيلي جاها محروميت مياره!

* درسته كه دخترها 1001 درد جسمي و حتي روحي رو تحمل ميكنن كه مردها حتي نميتونن تصورشو كنن!!

* درسته كه همه جا به صرف زن بودن، حقمونو ندادن(البته به جز وروديا كه آقايون سريع ميگن: خانوما مقدمن)!

~~~ولي....ولي....من كه حتي حاضر نيستم، يه لحظه، فقط يه لحظه، روحيه لطيفمو، بدن ِ نحيفمو، حس ِ حساسمو با تمامي مردها و حسهاي مردونه و كلمه هاي مردونگي! عوض كنم~~~ 

^ اينجا كسي هست كه کتاب ارزش‌مند ِ "قانون قوه باه" تاليف دانشمند ارجمند، محمد ابراهيم آوازه (رضوی) که محقق و طبيب طب اسلامی و عضو موسسه‌ی تحقيقات حجامت ايران هستن رو خونده باشه؟؟

اگه نخوندي، ضرر نميكني بخونيش......آخر خندس.....آخرشه(كاشوني بخون)

^ بعضي از مطالب ذكر شده اين پست و پست ِ قبلي، صرفا بياناتي بودن كه شنيده بودم....عقيده شخصيه خودم نبودن.

^ به دل نگيري.....ولي روش فكر كن...!!!!

^ شانس بيارين د يگه هوس نكنم قسمت سوم فمينيسم رو up كنم!!!!

Take care

bye

ولي حرف امروزم بحث ِ دلتنگي نيست...حرف بي عدالتيه، حرف بي انصافيه...امروز كه با زري حرف ميزديم يه حرفي زد، گفت: آرزو خيلي سخته ها، تا آخر عمرت بخواي تنها زندگي كني...آره. واقعا سخته..اونم برا يه زن! ميتوني فكرشو كني تا آخر عمرت بخواي با خاطره يه عشق زندگي كني؟ فقط با حس ِ محبت، با حس ِ نوازش ؟....اينا رو نميگم تا تو رو ناراحت كنم..تو حتي زن دايي منو نميشناسي كه اگه ميشناختي به من حق ميدادي....اينا رو گفتم تا بگم درسته كه يه بيوه بدبخت ترين آدم روي اين كره خاكي ِ بي ارزشه، ولي چرا دينمون ، نه، عرفمون اينقدر سنگدلي ميكنه؟؟...چرا به محض اينكه يه مردي زنشو از دست ميده همه ميگن: برا مرد سخته تنهايي زندگي كنه؟ ولي هيچكي نميگه: زن ِ بيچاره، نبايد تنها بمونه....صرف ِ اينكه آقايون مرد تشريف دارن بايد سواستفاده كنن؟ (با عرض پوزش به تمام آقايون خواننده....)..يه بار شنيدم يكي ميگفت:"درد زن از دست دادن مثل درد ِ آرنج ِ!!! خيلي شديده ولي زود فرامش ميشه!!! " آره ؟؟

من ميخوام بدونم كي اين حقو به اقايون داده؟  دين؟ عرف؟ جامعه؟  اگه يه زن بيوه (widow) نبايد دوباره ازدواج كنه، پس چرا يه مرد بيوه(widower) نبايد تنها بمونه؟؟

چرا يه WIDOW بايد خودشو به پاي بچه هاش پير كنه؟ ولي يهWIDOWER نبايد خودشو به پاي بچه هاش بريزه؟؟؟

اگه تو نميدوني، من ميدونم....چون دين ما به مردها 1001 حق داده كه تمام اونا برا خانوما حرومه...باباجون ِ من يكي نيست بياد و بگه، اون موقع كه پيغمبر ِ ما فرمودند: چهار تا زن عقدي و چهل صيغه حلال ِ هر مردي، 1400 سال پيش بود....پس اين احكام ثانويه به درد ِ كِي ميخورن؟؟

 من ميدونم، مردا نميتونن بدون زنها سرsar  كنن.... وارد بحوث(ج.بحث) فمينيسم نميشم ولي هميشه به زنها از جانب مردها ستم شده....خيلي خنده داره، نتوني اسم فاميلتو بذاري رو بچت..چرا؟ چون اسم ِ فاميل ِ پدر اصليه(اصل كار پدره كه مادر رهگذره!!!!) ...

حرفام هنوز تموم نشدن ،از پست ايندفعم، خودم زياد خوشم نيومد....ميدونم، يه جوري بود....پس بهتره بگم :

اين قسمت ادامه دارد.....

... to be continue

take care

bye

من اون موقع به اين جور چيزا اصلا اعتقاد نداشتم..الان هم نميتونم بگم اعتقاد دارم يا نه! چون هيچ اطلاعاتي در اين زمينه ندارم..(من هرچيو كه علم تاييد كنه، قبول ميكنم..ولي با خرافات و اعتقادهاي كوركورانه مذهبي مخالفم).ولي چند وقت پيش تو يه مجله علمي عكسهايي ديدم كه متعجبم كرد، عكسها از هاله هاي موجود به دور هر فرد گرفته شده بودن. اين عكسها براي توضيح مطالب ذكر شده تو مجله اومده بودن:....

ميگما اگه دانشمندايي كه به اين نتايج در ضمينه هاله دور آدما رسيدن، بفهمن من چه جوري از تحقيقاتشون تو وبلاگم استفاده كردم، احتمالا قيد دانش و دانشمنديو بزنن و برن طرف كشف موجودات فوق الدانشي، مثل من!!!   نه زري ؟ يا شايد هم احتمالا تو!!!

رفتيم پارك، از سرسره افتادم برا اينكه گريه نكنم برادرام گفتن قايم موشك بازي كنيم، تو پارك گم شدم..پليس پارك پيدام كرد و منو تحويل برادرام كه فقط 2 متر باهاشون فاصله داشتم داد....از اون مهمتر وقتي سوار تاكسي شديم تا من ِ بيچاره زخمي ِ گم شده رو ببرن خونه، يه دفعه يه موتوري پيچيد جلوي تاكسي و... راننده پاشو گذاشتن رو ترمز همان و من با سر تو صندلي ِ جلو رفتن همان، اصل آپ ِ ايندفعه منم از همينجا شروع ميشه...يكي از دندوناي رديف ِ بالام خورد و خاكشير شد(ديدين، تا سه نشه، بازي نشه!)...با دهن پر از خون رفتيم خونه و از اون روز به بعد ديگه هوس پارك رفتن به سرم نزد!

همه اينا رو گفتم تا بگم تو دهنم يه دندوني هست كه يه جورايي شكلش با بقيه دندونام فرق داره، شكلش طبيعيه ولي محل ِ حضورش از بقيه دندونام بالاتره. خوشبختانه گوشه بالاي دهنمه و زياد تو ديد نيست...خودم دوسش دارم چون يه جورايي تك ِِ.

يه بار هم برا همين يه دونه رفتم دندونپزشكي(اون موقع ها كه ارتوپدي! مد شده بود) ولي دكتره خندش گرفت و گفت: خانوم اين كه به شما كاري نداره، بيخيالش.(دندونپزشك اين حرفو بزنه و از پولش بگذره خيليه!!!)

ولي بقيه دندونام تقريبا بي نقصن، ميتونم بگم از 9 سالگي تا الان شبي نبوده كه به خاطر ِ تنبلي مسواك نزده باشم، مگه اينكه خمير دندونم تموم شده باشه(آخه هر شب مامي ميگه: عزيزم مسواكتو بزن، بيا به پاپا شب به خير بگو!!!)..تازگيا كه عاقل شدم و دندوناي عقلم دراومدن، تصميم دارم كه بكشمشون آخه ميگن اضافن و جاي بقيه دندونامو تنگ ميكنن ولي از شدت ترس جرئت ندارم برم سراغ دندونپزشك(مهديمون پدرش در اومد تا چند تا دندونشو كشيد، عصب كشي كرد و از شر ِ درد ِ دندون راحت شد)

ولي خداييش دندون تو چهره خيلي تاثير ميذاره، ديدين اونايي كه دندوناي كثيف دارن! به سختي ميخندن، يه بار يه ضرب المثل انگليسي شنيدم كه ميگفت: دختري كه دندانهاي قشنگي دارد،  محال است لطيفه اي را نگيرد.

دندوناي من عاليه ِ عالي نيست ولي بدك هم نيستن...تو چي ؟؟ دندونات چه جورين؟ از اون مدلايي هستن كه با خوردن يه تيكه لواشك داد ِت ميره هوا ؟ يا از اون تانكهايي كه حتي وقتي باهاشون فندق ميشكني، آخ نميگن؟

به هر حال از من گفتن بود اگه دختري، خيلي به دندونات برس، اگر هم پسري باز هم به دندونات برس...لازمت ميشن!!! درسته كه ميگن دندونيو كه درد ميكنه بايد كشيد و دور انداخت ولي اگه بندازيش دور، ديگه دندون نداريا...نگي نگفتي

متن بالا انشاي يه شاگرد سوم دبستان بوده كه الان خودش داره برا دكترا درس ميخونه! اين آقاي دكترا همكلاسي يكي از برادرامه....ديشب تا صبح به اين انشا خنديديم، اونقدر خنديديم تا بالاخره باباي عصباني اومد تو اتاقم و گفت: تمومش كنين

نكته جالبش اينه كه وقتي انشاي اين آقا تموم شده، معلم رو كرده به برادر من كه فلاني بيا انشاتو بخون..مهدي ِ بيچاره كه مثل بقيه شاگردا كاملا با مبحث دكترا و دكتري گيج شده بوه، از اونجايي كه انشاي خودش در رابطه با رشته دكتري بوده، برا اينكه قات نزنه موقع خوندن به جاي كلمه دكتر، از واژه پزشك استفاده ميكرده!!....ولي آخر انشا كه جو گير بوده، يه جايي ميگه دكتر، و چون ديگه كار از كار گذشته بوده ميگه: اجازه آقا! ما فكر كنيم باباي ِ ما هم مثل باباي ِ ياسر ميخواد ما دكترا بشيم( آدم هيچ وقت نميخواد جلو رقيبش كم بياره!!!) حالا من نميدونم، شايدم ميخواد دكتر بشيم..اجازه آقا؟ بريم دفتر زنگ بزنيم از بابامون بپرسيم؟؟

معلم: مگه تو از بابات پرسيدي دوست داري چه كاره بشي ؟

مهدي: اجازه آقا، نه....ولي ياسر از باباش پرسيده... خودش گفت، وگرنه باباي ما ميگفت ما بريم فوق دكترا بشيم!!!

بعد از اون همه سال، وقتي مهدي و ياسر به هم ميرسن..هنوزم ميگن: دكترا از دكتري بالاتر است!!!

من موندم اون معلمه چه طوري برا اين بچه توضيح نداده كه دكترا رشته نيست...تازه آقا ياسر ميگفت: انشامو كه خوندم، معلم سينشو صاف كرد و گفت: آقاي فلاني، من يه برادر دارم كه مهندسه...دكترا از مهندسيم بالاتره؟ ياسر هم با كلي افتخار( حالا اينگار خودش دكترا خونده!) بر ميگرده و ميگه: بله آقا..بالاتره.(معلم هم كلي تو دلش خنديده)

همه اينارو گفتم تا خودتو به ياد همين انشاي معروف بندازم:"دوست داريد در آينده چه كاره شويد؟"

تو چي نوشتي اون موقع؟ آره، خود ِ تو...نه با بغليت نيستم...خود ِ خودت. همون كاره شدي يا نه ؟

من كه اون روز اومدم خونه و كلي شغلو نوشتم رو كاغذ..آخر ِ سر پرسيدم: دكتري بهتره يا معلمي يا پرستاري؟

بابام گفت: دكتري...تك دخترم بايد دكتر بشه

مامانم گفت: هر كدومو كه خودت دوست داري

داداشم(منظورم برادر بزرگترس، اوناي ديگه اسم دارن) گفت: برا دختر فقط معلمي..

من هم هاج و واج ، يادم نيست دوست داشتم چه كاره بشم، ولي عمرا فكر ميكردم كه يه روزي translator بشم!!!!.....هيچ وقت..never

عجب سرگذشتي دارن اين آدما!!!

 ولي خودمونيما دكترا يه چيز ِ ديگس!!....ببينم بازهم جرئت داري بگي من واسه دكترا بخونم يا نه؟(اين سوال سفارشي برا يكي بود، خودش بهم جواب بده....باشه؟)

ترم قديمي تموم شد و ترم جديد هنوز شروع نشده، كلي سوتياي جذاب داريم كه حتما من و زري براتون تو "اين دو تا دختره" ميگيم، تا اون موقع خوش باشين.  با این امتحانای درخشان من که حتما دكترا میشم!!!

همینطوری بگم: مزخرف تر از تبخال چي داريم تو دنيا؟؟؟

در اينصورت  كره زمين مانند فردي 46 ساله خواهد بود!
هيچ اطلاعي در مورد هفت سال ِ اول اين فرد وجود ندارد و در باره ي سالهاي مياني زندگي او نيز اطلاعات كم و بيش پراكنده اي داريم !

اما اين را ميدانيم كه در سن 42 سالگي ، گياهان و جنگلها پديدار شده و شروع به رشد و نمو كرده اند.اثري از دايناسورها و خزندگان عظيم الجثه تا همين يكسال پيش نبود ! يعني زمين آنها را در سن 45 سالگي به چشم خود ديد  و تقريبا 8 ماه پيش پستانداران را به دنيا آورد !.
در اوايل هفته ي پيش ميمون هاي آدم نما به آدمهاي ميمون نما تبديل شدند! و آخر هفته گذشته دوران يخ سراسر زمين را فرا گرفت .
انسان جديد فقط حدود 4 ساعت روي زمين بوده و طي همين يك ساعت گذشته كشاورزي را كشف كرده است !!!

بيش از يك دقيقه از عمر انقلاب صنعتي نمي گذرد و... .
حال ببينيد انسان در اين يك دقيقه چه بلائي بر سر اين بيچاره ي 46 ساله آورده است !!!
او طي 40 دقيقه ي بيولوژيكي از اين بهشت يك آشغالداني كامل ساخته است .
او خودش را به نسبتهاي سرسام آوري زياد كرده ، و نسل 500 خانواده از جانداران را منقرض كرده است!سوختهاي اين سياره را مال  خود كرده و همه را به يغما برده است!
و الان مثل كودكي معصوم و بي تقصير! ايستاده و به اين حمله ي برق آسا نگاه مي كند!!!!!!!!!!!!